Materiaal: Metaal, papier-maché, bladgoud, ecoline
Afmetingen: Hoogte 230 cm
Locatie: In situ, geplaatst boven de mannentoiletten van de Kunstacademie
CLIT-PRIEEL Kasteel De Varens
Geschiedenis, schande, bloed en tranen
Marmer, gips en metaal ontmoeten elkaar in een fragiele evenwichtsoefening
Dit portret verwijst naar vrouwelijke slachtoffers in Iran, Pakistan, Afghanistan en India die met zuur worden aangevallen omdat zij hun hoofddoek niet volgens opgelegde normen dragen. De aanvallen zijn een vorm van controle door autoriteiten. Een extreme vorm van geweld dat vrouwen straft voor het overtreden van opgelegde normen en hun autonomie beperkt. Macht en controle worden fysiek en psychisch afgedwongen. Een beeld tot bewustwording aan de kwetsbaarheid, maar ook de veerkracht van vrouwen die dit geweld trotseren.
Boeken vormen de voet waarop het werk is gebouwd. Zij symboliseren geschiedenis, overgeleverde kennis, dogma’s en geloofssystemen uit verschillende culturen. Deze fundamenten dragen zowel wijsheid als beperking in zich. Het werk onderzoekt hoe zulke structuren heling kunnen ondersteunen, maar ook blokkeren, en stelt de vraag of genezing mogelijk is zonder het herzien van wat ons is geleerd.
Drijfhout van rietwortel, en vastgeklit zeewier
Houten parels geregen met jute, ode aan ambacht en tijd
Dit werk inspireet om een workshop op te starten met
creaties voorbijgaand aan vrouwelijke anatomie. Intuïtieve vormen, geleid door gevoel.
Talismannen voor heling van een geschiedenis van vrouwelijke onderdrukking.
Geen enkele clitoris is dezelfde. Vorm, lengte en breedte variëren. Deze diversiteit vormt het uitgangspunt voor een reeks werken met metaaldraad, boeken, jutte, papiermaché, rijstpapier en objets trouvé, welke samen aan een wand komen te hangen.
I am not from steel
Wil het verleden belichten, begrijpen en helen.
Door te rouwen om wat is geweest en dit te accepteren, wil ik de vrouw helpen losbreken uit eeuwenoude patriarchale structuren die ons vandaag nog steeds beïnvloeden.
De geschiedenis reduceert de vrouw tot rol, symbool of object—als muze, huisvrouw, moeder of object van de blik—in plaats van haar te zien als een volwaardig mens met eigen ervaringen, ambities en verlangens. Vanaf de middeleeuwen en de renaissance werd haar de toegang tot kennis en zelfbeschikking stelselmatig afgenomen. Vrouwen die in vrijheid leefden, werden als heks terechtgesteld, tot de strop veroordeeld of publiek ten schande gemaakt. Abortus werd bestraft met de dood door ophanging of door levend begraven te worden. Dit is nog niet zo lang geleden !
Hoe bepalen deze bloedige, historisch beelden vandaag nog altijd subtiel onze blik over de vrouw?
Ik creëer ruimte voor vrouwelijke identiteit en zelfbeschikking. De werken zijn bedoeld om vragen op te roepen, gesprekken te starten en vaste denkpatronen uit te dagen tot nieuwe interpretatie en reflectie.
Zenuwstelsel en bloedbanen